Νομίζω ότι τις τελευταίες βδομάδες βομβαρδιζόμαστε. Για να καταλάβετε τι εννοώ, κάντε ένα απλό τεστ. Ανοίξτε το ραδιόφωνο ή την τηλεόραση και χρονομετρήστε. Βάζω στοίχημα ότι πριν ακόμη περάσουν τα πρώτα τριάντα λεπτά, θα έχετε έρθει τουλάχιστον μία φορά αντιμέτωποι με την κλασική διαφήμιση των ημερών. Ελάτε τώρα που δεν ξέρετε για ποια διαφήμιση μιλάω. Εκείνη με τα ανυπόμονα παιδάκια, που περιμένουν πώς και πώς την άφιξη του Άγιου Βασίλη. Εκείνη, καλέ, με το παιδικό τραγουδάκι που, μετά από τόση πλύση εγκεφάλου, σε λίγο θα παίζεται στα κλαμπ ως το τελευταίο χιτάκι της εποχής. Λοιπόν, αυτός ο βομβαρδισμός εικόνας και ήχου δεν ξέρω τι μπορεί να προκαλεί στον υπόλοιπο κόσμο, αλλά σε μένα -που έχω ομολογουμένως πάρει πολύ ζεστά τον ερχομό των Χριστουγέννων- φέρνει διαρκώς εικόνες από την δική μου παιδική ηλικία. Τότε που ετοίμαζα κι εγώ το χώρο κάτω από το στολισμένο δέντρο για την άφιξη του κυριούλη με την άσπρη γενειάδα και την κόκκινη στολή. Μη φανταστείτε, βέβαια, ότι τον περίμενα πάντα με ανοικτές αγκάλες και ζεστά κουλουράκια. Υπήρχαν και χρονιές που η σχέση μας περνούσε κρίση. Όπως τότε που αποφάσισα να τον “ξεσκεπάσω”…
Δεν θυμάμαι πόσο χρονών ήμουν, αλλά σίγουρα ήμουν αρκετά μεγάλη ώστε να έχω αρχίσει να αναρωτιέμαι για την ύπαρξη αυτού του καλόκαρδου γεράκου (διότι αφού δεν είχαμε τζάκι, από ποια καμινάδα έμπαινε;;;). Και, ταυτόχρονα, αρκετά μικρή ώστε να μην μπορώ ακόμη να πω με βεβαιότητα πως το χριστουγεννιάτικο δώρο μου ήταν μια ευγενική χορηγία των γονιών μου και όχι κάποιου τροφαντούλη υπερήλικα, που γύριζε τον κόσμο μέσα σε μια νύχτα πάνω στο έλκηθρό του. Εκείνη τη χρονιά, λοιπόν, πήρα την μεγάλη απόφαση να αποκαλύψω τη μεγάλη σκευωρία που μυριζόμουν πως παιζόταν εις βάρος μου. Με περίσσια αποφασιστικότητα και μπόλικο παιδικό πείσμα, δήλωσα στους γονείς μου πως -ως άλλος Ηρακλής Πουαρό (μόνο το καπέλο και το μουστάκι μού έλειπαν)- θα περίμενα την άφιξη του Άγιου Βασίλη ή, για την ακρίβεια, θα περίμενα την μαγική άφιξη του δώρου μου κάτω από το δέντρο… Οι γονείς μου -που ήξεραν καλά το αγγελούδι τους- κατάλαβαν πως ήμουν ικανή να κρατήσω τα βλέφαρά μου ανοιχτά ακόμη και με οδοντογλυφίδες, προκειμένου να ανακαλύψω πώς προσγειώνονταν τα δώρα κάτω από το δέντρο μας. Από την άλλη, δεν ήθελαν να χαλάσουν τη μαγεία των Χριστουγέννων για την κορούλα τους (διότι το γεγονός ότι είχα λυσσάξει να μάθω την αλήθεια δεν σήμαινε πως ήμουν και έτοιμη να την αποδεχτώ -ποιος είχε όρεξη για κλάματα χρονιάρες μέρες;). Κι έτσι, πέρασαν στην αντεπίθεση…
Λίγη ώρα αργότερα, κι ενώ εγώ είχα κατασκηνώσει κανονικότατα στο σαλόνι και τα μάτια μου κόντευαν να αλληθωρίσουν καθώς κοίταζα τον άδειο χώρο κάτω από το δέντρο, μια αγαπημένη μυρωδιά άρχισε να αναδύεται από την κουζίνα. Στην αρχή νόμιζα πως ήταν ιδέα μου, αλλά η φωνή της μανούλας μου ήρθε να επιβεβαιώσει την αρχική μου υποψία: “Έφτιαξα πατάτες τηγανιτές. Όποιος θέλει, να έρθει τώρα που είναι ζεστές.”, είπε με απόλυτη φυσικότητα. “Με τριμμένο τυράκι.”, συμπλήρωσε λίγα δευτερόλεπτα αργότερα όσο πιο αθώα μπορούσε. Δεν ξέρω ποια ήταν η δική σας σχέση με τις τηγανιτές πατάτες όταν ήσασταν παιδιά, αλλά εγώ θα μπορούσα άνετα να σπάσω το ρεκόρ στο κατοστάρι, αν στη γραμμή τερματισμού μού έβαζαν ένα πιάτο αχνιστές πατατούλες με μπόλικο τυράκι. Διότι λιχούδης γεννιέσαι, δεν γίνεσαι… Κι εγώ, ως γεννημένη λιχούδα, ξέχασα τη σκευωρία των Χριστουγέννων και έτρεξα περιχαρής στην κουζίνα. Μονάχα όταν βγήκα από κει -μπουκωμένη- και είδα το κουτί με το γυαλιστερό περιτύλιγμα κάτω από το δέντρο θυμήθηκα την σπουδαία αποστολή μου.
“Μα έλειψα μόνο ένα λεπτό…”, είπα στον μπαμπά μου που κοιτούσε από τον καναπέ σφυρίζοντας αδιάφορα. “Ε, ο Άγιος Βασίλης δεν χρειάζεται περισσότερο από ένα λεπτό για να τρυπώσει σ’ ένα σπίτι και ν’ αφήσει το δώρο του…”, μου απάντησε, χαμογελώντας πονηρά. Δεν ξέρω αν έφταιγε η αγαλλίαση από τις τηγανιτές πατάτες που θόλωνε την κρίση μου ή η αθωότητα του παιδικού μου μυαλού, αλλά εκείνη τη στιγμή ήμουν σίγουρη πως ο μπαμπάς μου έλεγε αλήθεια. Ο Άγιος Βασίλης όχι μόνο υπήρχε, αλλά μας είχε επισκεφθεί και είχε αφήσει το δώρο μου κάτω από το δέντρο, όπως κάθε φορά. Απλά εγώ ήμουν λιγάαααακι απασχολημένη-μπουκωμένη εκείνη την ώρα. Κάπως έτσι η χριστουγεννιάτικη μαγεία αποκαταστάθηκε στα παιδικά μου μάτια και ο γλυκούλης γεράκος με τα κόκκινα πήρε παράταση ζωής για έναν ακόμη χρόνο.
Αν μετά από αυτή την αναπόληση στα περασμένα, είστε ακόμη εδώ και συνεχίζετε να διαβάζετε, λέω να σας ανταμείψω με ένα φαγητό που θα ήταν σίγουρα κρίμα να λείπει από το γιορτινό σας τραπέζι. Πρόκειται για μεθυσμένο χοιρινό με πορτοκάλι και μανιτάρια. Αν ανήκετε σε αυτούς που θέλουν να έχουν κρέας στο γιορτινό τους τραπέζι, αλλά δεν σκοπεύετε να φάτε ατελείωτες ώρες στην κουζίνα ετοιμάζοντάς το, μόλις ανακαλύψατε τη συνταγή που θα σας λύσει τα χέρια. Γρήγορη, εύκολη και πολύ εμφανίσιμη. Όσο για τη γεύση, να είστε σίγουροι ότι θα δεχτείτε πολλά συγχαρητήρια…
![Μεθυσμένο χοιρινό με πορτοκάλι και μανιτάρια](http://www.sundayspoon.gr/wp-content/uploads/IMG_0740.jpg)
Μεθυσμένο χοιρινό με πορτοκάλι και μανιτάρια
Μεθυσμένο χοιρινό με πορτοκάλι και μανιτάρια
Υλικά
- 1.000γρ. χοιρινό μπούτι κομμένο σε μικρά κομμάτια
- 100-150γρ. μανιτάρια λευκά κομμένα σε χοντρά κομμάτια (ή ολόκληρα αν είναι μικρά)
- 1 ποτήρι του νερού χυμό πορτοκάλι
- 1 φλιτζ. μαυροδάφνη
- 3/4 φλιτζ. κονιάκ
- 1 κουτ. γλυκού δεντρολίβανο
- αλάτι / πιπέρι
- 1 μεγάλο πορτοκάλι κομμένο σε λεπτές φέτες (χωρίς το λευκό περίβλημα)
- λίγο αλεύρι
- λίγο ελαιόλαδο για το σοτάρισμα
Εκτέλεση
Αλευρώνετε ελαφρά το κρέας και το σοτάρετε σε δυνατή φωτιά (σε μεγάλο τηγάνι ή πλατιά κατσαρόλα), μέχρι να ροδίσει καλά από όλες τις πλευρές.
Αφαιρείτε το σοταρισμένο κρέας από το σκεύος και σοτάρετε τα μανιτάρια σε δυνατή φωτιά για 2′.
Επαναφέρετε στο σκεύος και το κρέας, αλατοπιπερώνετε, ρίχνετε το δεντρολίβανο και σβήνετε με την μαυροδάφνη και το κονιάκ.
Μόλις περάσουν 1′-2′, προσθέτετε και τον χυμό πορτοκαλιού.
Μόλις πάρει βράση, σκεπάζετε το σκεύος και χαμηλώνετε τη φωτιά σε μέτρια θερμοκρασία.
Αφήνετε να βράσει μέχρι να μαλακώσει το κρέας (30′-40′) και ξεσκεπάζετε.
Αφαιρείτε το κρέας και τα μανιτάρια, αφήνοντας στο σκεύος μόνο τη σάλτσα.
Ρίχνετε στη σάλτσα τις φέτες πορτοκαλιού και τις αφήνετε για 1′-2′, ίσα να πάρουν γεύση.
Σερβίρετε το κρέας με τα μανιτάρια και τις φέτες πορτοκαλιού, αφού το περιχύσετε με τη σάλτσα και το γαρνίρετε με λίγο μαϊντανό. Το συνοδεύετε κατά προτίμηση με ρύζι ή πουρέ.
Tip1: Είναι προτιμότερο να σοτάρετε πρώτα το μισό κρέας και ύστερα το υπόλοιπο, ώστε να μην πέφτει η θρεμοκρασία. Είναι σημαντικό να ροδίσουν καλά όλα τα κομμάτια απ’ όλες τις πλευρές.
Tip2: Πρέπει να έχετε αφαιρέσει με ένα μαχαιράκι το λευκό περίβλημα από το πορτοκάλι για να μην είναι πικρό.
Tip3: Αν όταν βγάλετε το κρέας και τα μανιτάρια δεν έχετε αρκετή σάλτσα στο σκεύος, μπορείτε να προσθέσετε λίγο νεράκι. Το νερό θα ενσωματωθεί με την υπόλοιπη σάλτσα καθώς θα βράζουν οι φέτες πορτοκαλιού.
Tip4: Αν χρησιμοποιείτε μεγάλο τηγάνι αλλά δεν έχετε καπάκι, μπορείτε να το καλύψετε με αλουμινόχαρτο.
![Μεθυσμένο χοιρινό με πορτοκάλι και μανιτάρια](http://www.sundayspoon.gr/wp-content/uploads/IMG_0741.jpg)
Μεθυσμένο χοιρινό με πορτοκάλι και μανιτάρια
76 Σχόλια
υποβολή σχολίουΤα Χριστούγεννα αργούν… Δεν μπορώ να περιμένω… Όχι βρε για το δώρο μου, αλλά για το ζουμερό χοιρινό!!! Κι εμείς σ’ αυτό το σπίτι, μόνο ζουμερά τα θέλουμε τα κρεατάκια μας!!!
Τι υπέροχες παιδικές αναμνήσεις! Εγώ δεν θυμάμαι πότε σταμάτησα να πιστεύω στον Άγιο Βασίλη, αλλά θυμάμαι την αδερφή μου να συνωμοτεί με την μαμά μου για την επιλογή των δώρων…
Όσο για την γνωστή διαφήμιση… Ο μικρός μου που είναι 6,5 μηνών, μόλις ακούσει το τραγουδάκι γυρίζει το βλέμμα του στην τηλεόραση και κολλάει!!!
Καλή Κυριακή κουταλάκι μου, φιλιά!
Σοφία μου, δεν υπάρχει λόγος να περιμένεις! Φτιάξτο από τώρα και απόλαυσέ το με τους αγαπημένους σου!
Νομίζω ότι οι παιδικές αναμνήσεις που συνδέονται με τον Άγιο Βασίλη έχουν κάτι μαγικό…Τι ωραία η συνομωσία της μαμάς και της αδερφής σου!
Εδώ κολλάνε οι ενήλικες με το συγκεκριμένο τραγούδι. Το μωρό πώς να μην κολλήσει… 😉
Φιλιά πολλά!!!
Καλημέρα, σκέψου από τώρα πως θα ξεγελάς το δικό σου παιδί για τον ερχομό του Αγίου.
Όσο για το φαγητό σου είναι από τα πολύ αγαπημένα μου και το φτιάχνω ανεξάρτητα εορτών!
Καλές γιορτές με Αγάπη εύχομαι.
Νομίζω πως όλο και κάτι θα σκαρφιστώ ως τότε… χιχιχι!
Χαίρομαι που αγαπάς κι εσύ το συγκεκριμένο φαγητό! Είναι όλο αρώματα και γεύση το άτιμο!
Καλές γιορτές να έχουμε, Ξανθή μου!!! Φιλάκια!
Καταπληκτικό, υπέροχο, εορταστικό!!!!!!!
Λίλα μου, για όλους αυτούς τους λόγους αξίζει να το δοκιμάσεις!![:-)](http://www.sundayspoon.gr/wp-includes/images/smilies/simple-smile.png)
Πολύ όμορφη η ιστορία! Και πολύ ωραία γευστική πρόταση!:)
Ευχαριστώ πολύ, Μarion! Χαίρομαι που σου άρεσαν!
ΥΠΕΡΟΧΟ!!! Θα το δοκιμάσω σύντομα! Είμαι κι εγώ γεννημένη λιχούδα και σε νιώθω! Σε καλό σου βγήκε βέβαια διότι και τις πατατούλες ευχαριστήθηκες και ο Άγιος πήρε παράταση της ύπαρξης του! Καλές γιορτές! Πολλά φιλιά!
Να το δοκιμάσεις, Ειρήνη μου! Σου εγγυώμαι ότι θα το λατρέψεις! Εγώ με το ζόρι σταμάτησα να τρώω (κάποια στιγμή…)!
Έχεις δίκιο! Και ο Santa συνέχισε να υπάρχει και μια χαρά καλόφαγα… χαχαχα!
Καλές γιορτές και φιλάκια!
Είμαι στη φάση που προσπαθώ να ξεγελάσω τη μικρή για -τελευταία- μάλλον φορά, οπότε ταυτίστηκα με το τέχνασμα των γονιών σου! Ευτυχώς η Νατάσα είναι πολύ υπναρού και δεν καταφέρνει στη …νυχτερινή παρακολούθηση! Το φαγητό σίγουρα είναι πολύ νόστιμο, φαίνεται από την οψη του!
Αν κατάφεραν να ξεγελάσουν εμένα οι γονείς μου (που το μάτι μου είχε γίνει γαρίδα), σίγουρα θα τα καταφέρεις κι εσύ με τη μικρούλα σου!![:-)](http://www.sundayspoon.gr/wp-includes/images/smilies/simple-smile.png)
Για το φαγάκι, έχω να πω μόνο ένα πράγμα: δοκίμασέ το και δεν θα χάσεις!
Φιλάκια πολλά!
Τι ωραία και νοσταλγική αφήγηση!!!!Με το χιούμορ να ΄΄σκοντάφτει΄΄στην γλυκύτητα και την ανάμνηση της αθώας παιδικής ηλικίας!
Και τι ωραία πρόταση για το παραδοσιακό-όσον αφορά την βόρεια Ελλάδα κυρίως-χοιρινό!Νομίζω ότι η πλειονότητα των σπιτιών στην περιοχή αυτή,το μαγειρεύει κλασσικά τα Χριστούγεννα,με διάφορους τρόπους.
Η δική σου εκδοχή είναι πολύ του γούστου μου.Μελωμένη σάλτσα πορτοκαλιού με σπινθιρίσματα κρασιού και κονιάκ,μανιτάρια και πορτοκάλι!!!Πολύ ισορροπημένοι συνδυασμοί,γκουρμέ γεύσεις και θεαματική παρουσίαση ,κάνουν την πρόταση αυτή να κυριαρχεί.Η ευκολία δε της παρασκευής ,κάνει το πιάτο αυτό ακόμα πιο ποθητό!!!!
Φιλιά πολλά,πολλά!!!!!
Αυτές οι παιδικές αναμνήσεις δεν χάνουν την αξία τους όσα χρόνια κι αν περάσουν…![:-)](http://www.sundayspoon.gr/wp-includes/images/smilies/simple-smile.png)
Αν σου αρέσει το χοιρινό, δοκίμασε οπωσδήποτε και αυτή την εκδοχή, Φωτεινή μου! Είναι τόσο αρωματικό, γευστικό και εύκολο που θα σε εκπλήξει!
Πολλά φιλάκιαααα!!!
χριστουγεννιάτικος συνδυασμος χοιρινο πορτοκάλι και μανιτάρια!! σα να σερβιρες τα χριστούγεννα στο πιάτο!!
Πολύ μου άρεσε αυτή η περιγραφή για το πιάτο μου! Θα την υιοθετήσω! 😉
Ωραίο μαγειρεμένο το χοιρινό, μελωμένο και γλασαρισμένο στους χυμούς και στα οινοπνεύματα!
Φιλιά σου πολλά-πολλά Sunday!
Z.
Όπως τα λες, Ζαμπία μου! Πραγματικά αξίζει να το δοκιμάσεις εντός ή εκτός εορτών!
Φιλάκια πολλά!
Υπέροχη καί πολύ νόστιμη η συνταγή σου Αναστασία μου!!!Μού αρέση αυτός ο συνδυασμός γεύσεων!!Θά τήν δοκιμάσω μέσα στίς εορτές!!Καλή εβδομάδα!!Φιλάκια!!!
Χαίρομαι πολύ που σου άρεσε, Δήμητρα! Ελπίζω να εμπλουτίσει επάξια το γιορτινό τραπέζι σου!
Φιλάκια!!!
Τέλειο θα το δοκιμάσω σίγουρα είναι όλα αγαπημένα υλικά.
Να είσαι καλά καλό βράδυ!!!!
Αναμένω εντυπώσεις, λοιπόν! Ελπίζω να το απολαύσεις όσο κι εγώ!![:-)](http://www.sundayspoon.gr/wp-includes/images/smilies/simple-smile.png)
Α, μου αρέσει πολύ το σημερινό φαγητό! Οι γιορτές λίγο κρέας το σηκώνουν -και μεθυσμένο φυσικά, αλλιώς πως θα είναι γιορτινό? 😉![:)](http://www.sundayspoon.gr/wp-includes/images/smilies/simple-smile.png)
Κατάλαβα ποια διαφήμιση λες! Μέχρι και σε μένα έχει κολλήσει το τραγουδάκι..
Dark, αν κι εσύ -ένα γνήσιο σκοτεινό κορίτσι- σιγοψιθυρίζεις το τραγουδάκι, έχω απόλυτο δίκιο για το βομβαρδισμό… χιχιχι!
Εννοείται μεθυσμένο το κρέας! Το ζητά η εποχή!
Φιλιά πολλά!
Μαυροδάφνη στο φαγητό είναι τρέλα, βάλε και το γλυκόξινο χυμό από το πορτοκάλι και έχουμε ένα πιάτο έμπνευση! Αναστασίαααα θέλω να μου κάνεις το τραπέζι χιχιιχ!
Διάλεξε μέρα και υπόσχομαι να σου έχω το μεθυσμένο χοιρινό στο τραπέζι να σε περιμένει!
Φιλιά πολλά!!!
Τι όμορφο φαγητό! Πραγματικά γιορτινό! Φιλάκια![:)](http://www.sundayspoon.gr/wp-includes/images/smilies/simple-smile.png)
Χαίρομαι που σου άρεσε, Μαρία μου!
Πολλά φιλάκια!!!
Αυτή η ιστορία πρέπει να γίνει διαφήμιση! Και αυτό το χοιρινό πρέπει να το δοκιμάσω…… 😉 Πολύ γλυκιά η σημερινή σου ανάρτηση Αναστασία μου! Καλή εβδομάδα!
Λες να πουλήσω τα δικαιώματα;;; Ωραία ιδέα μου έδωσες!![:-)](http://www.sundayspoon.gr/wp-includes/images/smilies/simple-smile.png)
Αν το δοκιμάσεις, να μου πεις εντυπώσεις!
Φιλάκια πολλά!
Χαχαχαχαχα αυτες οι μαμαδες τι σκαρφιζονται ε? Πολυ νόστιμο και πολύχρωμο το πιατο σου,χαρμα οφθαλμων,καλα να περνας πολλα φιλια.
Ευτυχώς που σκαρφίζονται τέτοια τεχνάσματα οι γονείς και διατηρούν τη μαγεία τω Χριστουγέννων λίγο παραπάνω…![:-)](http://www.sundayspoon.gr/wp-includes/images/smilies/simple-smile.png)
Πολύ χαίρομαι που σου άρεσε το χοιρινό!
Φιλάκια!!!
Καταπληκτικό κοριτσάρα !!
Μα δεν μπορώ να πω κουβέντα. Φαντάζομαι την γεύση του, το μέλωμά του, τα όμορφα αρώματά του και τα δύο δυνατά ξεχωριστα αλκοολούχα ποτά που έχεις βάλει μέσα και θέλω πραγματικά να το δοκιμάσω. Είναι ένα από τα πραγματικά ξεχωριστά εορταστικά πιάτα. Κι εσύ φρόντισες να του κάνεις και μια όμορφη παρουσίαση με τα στεφάνια από τα πορτοκάλια. Μπράβο σου!!!! Εγραψες για μιά ακόμη φορά! Σούπερ Αναστασία !
Χρυσαυγή μου, ειλικρινά είναι τόσο νόστιμο πιάτο που πιστεύω πως θα ήταν κρίμα να μην το συμπεριλάβει κάποιος στο εορταστικό μενού του! Άσε που γίνεται πανεύκολα! Ασχολείσαι μαζί του ελάχιστα και οι καλεσμένοι σου νομίζουν ότι έχεις περάσει ώρες στην κουζίνα ετοιμάζοντάς το. Αν το δοκιμάσεις, να μου πεις πώς σου φάνηκε!
Φιλάκια!!!
Εμ..την πάτησες.. μου ήθελες τηγανιτή πατάτα![:-)](http://www.sundayspoon.gr/wp-includes/images/smilies/simple-smile.png)
Εμείς φέτος πάντως θα τον ντύσουμε τον Άγιο Βασίλη.. έρχεται θεατρικό βραδινό!
Το χοιρινό πολύ μου αρέσει με πορτοκάλι! Και πολύ ταιριάζει σε γιορτινό τραπέζι!
Δεν έχω παράπονο, πάντως! Και το δωράκι μου πήρα και τις πατατούλες μου έφαγα… χαχαχα!![:-)](http://www.sundayspoon.gr/wp-includes/images/smilies/simple-smile.png)
Αν αγαπάς τον συνδυασμό του χοιρινού με το πορτοκάλι, δοκίμασε οπωσδήποτε αυτή τη συνταγή! Νομίζω πως θα την ευχαριστηθείς!
Πω πω πω το βλέπω έτσι μελωμένο και πραγματικά το λιμπίζομαι με τα μανιταράκια και το πορτοκαλάκι του. Το φυλάω για εκτέλεση. Ευκολο φαίνεται μιας και δεν φημίζομαι για τις μαγειρικές μου ικανότητες:)
Οσο για τον Αγιο Βασιλη, ήσουν γατόνι ατιμουλα μου και δεν σε ξεγέλασαν οι γονεις:)
Εμεις ακομα τους καλλιεργουμε το μύθο και ευτυχως το πιστευουν αν και η κορη μου η συνονοματη σου Αναστασια αρχιζει και μου κάνει νερά:)
Δήμητρα μου, μην σε ανησυχεί καθόλου η εκτέλεση. Ακολούθησε τις οδηγίες και θα έχεις ένα πολύ γευστικό αποτέλεσμα. Είναι πραγματικά πολύ εύκολη συνταγή! Εννοείται ότι αν χρειαστείς οτιδήποτε, θα χαρώ να βοηθήσω!
Είναι όμορφο να διατηρούν οι γονείς τη μαγεία των Χριστουγέννων όσο μπορούν! Καλά κάνετε και συνεχίζετε να καλλιεργείτε το μύθο, κατά τη γνώμη μου! Η συνονόματη θα έχει πολύ όμορφες αναμνήσεις για να αναπολεί αργότερα…
Φιλιά!
Τελικά οι τηγανιτές πατάτες με το λιωμένο τυράκι έκαναν το θαύμα τους χρονιάρες μέρες!Γέλασα πολύ!!!Τελικά πότε το έλυσες το μυστήριο Μαντάμ Πουαρό?
Το χοιρινό φαίνεται υπέροχο!!Καλή εβδομάδα να έχεις!
Δεν θυμάμαι ακριβώς ποια χρονιά έφτασα στην άκρη του νήματος, αλλά σίγουρα εκείνη τη χρονιά η σκευωρία είχε ιδιαίτερη νοστιμιά! χιχιχι!
Χαίρομαι που σου άρεσε το χοιρινό!
Φιλιά!
Πολυ γιορτινό το πιάτο σου!
Νομιζω οτι το donde es el Santa κτλ. το ακουσα σε κλαμπ χα χα.
Να δεις καπου εχω φωτογραφια με Αι Βασιλη απο το καταστημα ΜΙΝΙΟΝ… για όσους το θυμουνται.
http://beautyfollower.blogspot.gr/
Άμα σου λέω εγώ ότι θα γίνει το νέο χιτ…![:-)](http://www.sundayspoon.gr/wp-includes/images/smilies/simple-smile.png)
Αυτή η φωτογραφία έχει σίγουρα συλλεκτική αξία! Υποθέτω και συναισθηματική! Να τη φυλάξεις!
Φιλιά!
Τι γλυκιά παιδική ανάμνηση! Και τι υπέροχο φαγητό!!
Χαίρομαι που σου άρεσαν και τα δυο!![:-)](http://www.sundayspoon.gr/wp-includes/images/smilies/simple-smile.png)
Νοστιμιές και στο νου και στον ουρανίσκο!
Πολύ ωραίο Αναστασία!
Ευχαριστώ, Τατιάνα μου! Να είσαι καλά!
Φιλιά!
Καλή μου, η ιστορία σου τόσο όμορφη…
Κι εγώ, με μια κόρη που φέτος περπατάει στα 9, παλεύω να κρατήσω τη μαγεία με χίλια δυο κόλπα…
Το χοιρινό σου ζηλευτό κι εύκολο!!..αν η γεύση του είναι τόσο νόστιμη όσο οι φωτογραφίες του….Εε, αξίζει να΄ναι στο γιορτινό τραπέζι!!!
Καλή εβδομάδα να έχεις…
**Αννιώ**
Πολύ καλά κάνεις και προσπαθείς να κρατήσεις τη μαγεία, Αννιώ μου! Αυτά είναι που μένουν για να θυμόμαστε…![:-)](http://www.sundayspoon.gr/wp-includes/images/smilies/simple-smile.png)
Σίγουρα αξίζει να το δοκιμάσεις! Θα το ευχαριστηθείς και δεν θα σε κουράσει καθόλου!
Φιλάκια!
Χρώματα, αρώματα και απίστευτες γεύσεις ξεχειλίζουν από το γιορτινό σου πιάτο Αναστασία μου!!!!!! Γεια στα χέρια σου!!!!!! Καταπληκτική πρόταση!!!!!!
Καλή εβδομάδα να έχουμε!!! Πολλά φιλάκια!
Να είσαι καλά, Σιλένα μου! Πολύ χαίρομαι που σου άρεσε η πρότασή μου και ελπίζω να την φτιάξεις κάποια στιγμή για να διαπιστώσεις τη νοστιμιά της από πρώτο χέρι!
Φιλάκια πολλά!!!
Η συνταγή σου πολύ μου άρεσε, γεμάτη αρώματα!
Πόσο θα ήθελα να ήμουν το κοριτσάκι που περιμένει κάτω από το δέντρο! Οι γονείς σου υπέροχοι!
Σε ευχαριστώ εκ μέρους τους! Όσο για το κοριτσάκι που λες, ποιος είπε ότι δεν μπορείς να γίνεις…;
Αν φτιάξεις τη συνταγή, θα χαρώ να μάθω εντυπώσεις!
Φιλιά πολλά!
Αναστασία μου, μπορώ να διαβάζω τις αναρτήσεις σου για ώρες!!! Κρίμα που τελείωσε…;):) Η συνταγή σου είναι και τέλεια και νόστιμη!!! Φιλάκια πολλά!!!
Γλυκιά μου Λία, σε ευχαριστώ πάρα πολύ για τα καλά σου λόγια!!!
Ειλικρινά δοκίμασε τη συνταγή και θα με θυμηθείς! Πολύ νόστιμη και πολύ εύκολη!
Φιλάκια πολλά!!!
Φανταστικό!!!!
Το φαγητό υπέροχο και εξαιρετικά εμφανίσιμο!
Μου αρέσουν όλα τα υλικά που χρησιμοποίησες!
Περισσότερο όμως ομολογώ ότι ευχαριστήθηκα τον πρόλογο σου, πολύ γλυκός και νοσταλγικός! Θυμάμαι ακόμα πως απομυθοποιήθηκε ο Άγιος στη δική μου περίπτωση! Και έχει δίκιο η Ξανθή, να σκεφτείς πώς θα ξεγελάς τα παιδάκια σου!
Φιλιά
Νομίζω ότι η απομυθοποίηση του κυριούλη με τα κόκκινα έχει χαραχτεί στη μνήμη των περισσότερων. Και υπάρχουν και κείνοι που συνεχίζουν να πιστεύουν… 😉
Χαίρομαι που σου άρεσε το χοιρινό! Αν βρεις χρόνο, δοκίμασέ το!
Φιλιά!
Mα αυτός ο Αγιος Βασίλης τα προλαβαίνει όλα σε ένα λεπτό![:)](http://www.sundayspoon.gr/wp-includes/images/smilies/simple-smile.png)
Αυτές οι δικαιολογίες των μεγάλων για το πως φέρνει τα δωρα και δεν τον παίρνουμε χαμπάρι με ξετρελλαίνουν. Το ίδιο έκανα κι εγώ στα δικά μου πιο μικρά..χιχι…ωραία είναι.
Το φαγητο σου άκρως εορταστικό θα έλεγα και με ιδιαίτερη γεύση.
Φιλιά
Είδες ο Άγιος; Αστραπή… χιχιχι!
Το φαγάκι αυτό αξίζει σίγουρα μια δοκιμή! Αν την κάνεις, θα χαρώ να μάθω πώς σου φάνηκε!
Φιλιά πολλά!
Δεν ξέρω για σένα καλή μου Αναστασία…αλλά προσωπικά εξακολουθώ να τρέφω μια κρυφή,μικρή,τοσοδούλα…ελπίδα ότι ο Αϊ Βασίλης υπάρχει!!!
Κάθε χρόνο τον περιμένω να φανεί, μ’ ένα δείγμα αγάπης. Γιατί το δώρο, τι άλλο μπορεί να σημαίνει …παρά, μονάχα αγάπη.
Ότι κάποιος σε σκέφτηκε…σε θυμήθηκε…είδε ότι ήσουν καλός άνθρωπος καθ’ όλη την διάρκεια του χρόνου που φεύγει…και παίρνει μαζί του όλα τα άσχημα και τα ανάποδα, και ότι ο νέος χρόνος θα φέρει κάτι πιο όμορφο, πιο θετικό, πιο ανθρώπινο!
Φαγητό εξαιρετικό. Ειδικά καθώς εγώ προσωπικά αρέσκομαι πολύ στην χρήση του πορτοκαλιού στη μαγειρική μου.
Φιλιά πολλά-πολλά.
Μα και βέβαια υπάρχει! Αλλιώς, τσάμπα γράφω γράμματα κάθε χρόνο…![:-)](http://www.sundayspoon.gr/wp-includes/images/smilies/simple-smile.png)
Αφού αγαπάς το πορτοκάλι, θα λατρέψεις το συγκεκριμένο φαγητό! Στο εγγυώμαι!
Φιλιά πολλά και εορταστικά!!!
Αναστασία μου καλή δεν ξέρω αλλά εγώ κάνω την “πάπια” όταν η μικρή με ρωτάει για τον Άγιο Βασίλη και τη στέλνω στη μαμά της χαχαχα!! Αλλά νομίζω ότι ξέρει την αλήθεια γιατί με ρωτάει πότε θα πάμε να της παρουμε τα δώρα!!!!! Πάντως το χοιρινό σου γιορτινό και πολύ χειμωνιάτικο! Λουκούμι πρέπει να έγινε!!!!
Φιλιά πολλά!
Κάτι μου λέει ότι η μικρούλα σάς έχει πάρει χαμπάρι…![:-)](http://www.sundayspoon.gr/wp-includes/images/smilies/simple-smile.png)
Έγινε όντως πολύ νόστιμο! Δοκίμασέ το!
Φιλάκια πολλά πολλά!!!
Το φαγάκι, λαχταριστό. Φαίνεται από την photo.![:)](http://www.sundayspoon.gr/wp-includes/images/smilies/simple-smile.png)
Όσο για τον μύθο του Άγιου Βασίλη, θα συνεχίσω να τον καλλιεργώ στην κόρη μου για χρόνια ακόμη, μέχρι να το καταλάβει μόνη της. Και αν το καταλάβει νωρίτερα από όταν υπολογίζω, τότε θα την παραπλανήσω και εγώ με τηγανητές πατάτες. Έλα που όμως η δική μας κουζίνα έχει οπτική επαφή με το τζάκι…
Τα παιδιά έχουν ανάγκη από αυτή τη μαγεία. Όπως και πέρυσι έτσι και φέτος θα μας επισκεφτεί ο Άγιος Βασίλης και εμείς θα τον παρακολουθούμε στα κρυφά την ώρα που θα τρώει το μπισκοτάκι και θα πίνει το γαλατάκι δίπλα από το τζάκι
Πολύ καλά κάνεις και διατηρείς τον μύθο για τη Δαειρούλα! Έτσι της χαρίζεις υπέροχες αναμνήσεις! Και το να παρακολουθείτε κρυφά τον Άγιο Βασίλη εν ώρα δράσης μού φαίνεται μαγευτικό! Μπράβο!
Φιλάκια!
ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ…ΑΠΟΛΑΥΣΑ ΤΗΝ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΣΟΥ ΤΗΝ ΑΝΑΔΡΟΜΗ ΣΟΥ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΚΑ ΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ…ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΥ ΤΟ ΜΟΙΡΑΣΤΗΚΕΣ ΜΑΖΙ ΜΟΥ…. ΑΠΟ ΜΙΚΡΟΥΛΑ ΩΣ ΤΩΡΑ ΔΕ ΛΕΩ ΟΧΙ ΣΕ ΤΗΓΑΝΗΤΕΣ ΠΑΤΑΤΕΣ![:)](http://www.sundayspoon.gr/wp-includes/images/smilies/simple-smile.png)
![:)](http://www.sundayspoon.gr/wp-includes/images/smilies/simple-smile.png)
ΤΟ ΧΟΙΡΙΝΟ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ , ΤΟ ΤΡΩΩ. ΜΑΝΙΤΑΡΙΑ ΠΑΛΙ ΚΑΘΟΛΟΥ
Δελφινάκι, μπορείς να φτιάξεις το χοιρινό και χωρίς τα μανιτάρια. Τα βήματα της συνταγής δεν αλλάζουν, απλά αφαιρείς το συγκεκριμένο υλικό. Και βέβαια, μπορείς να το αντικαταστήσεις με κάποιο άλλο υλικό που προτιμάς, όπως αποξηραμένα φρούτα ή πολύχρωμες πιπεριές.
Φιλάκια!
Είμαι σίγουρη ότι το χοιρινό σου θα το τιμήσουμε φέτος και θα το ευχαριστηθούμε όπως όποια άλλη συνταγή σου έχω δοκιμάσει…Όμως είμαι εξίσου σίγουρη πως θα μου φανεί χρήσιμος και ο απολαυστικός πρόλογος…γιατί έχω εξαντλήσει κάθε κόλπο!!!!Φιλάκια και καλά Χριστούγενννα!!!
Άσπα μου, χαίρομαι πολύ που σου αρέσουν οι συνταγές μου και το συγκεκριμένο χοιρινό είναι must και για τις γιορτινές μέρες και για τις υπόλοιπες! Ελπίζω να το ευχαριστηθείτε!![:-)](http://www.sundayspoon.gr/wp-includes/images/smilies/simple-smile.png)
Το κόλπο με τις πατάτες σίγουρα θα δώσει και στον δικό σας Άγιο Βασίλη παράταση ζωής…
Φιλιά πολλά!
Πολύ όμορφο!
Σ΄ευχαριστώ πολύ!![:-)](http://www.sundayspoon.gr/wp-includes/images/smilies/simple-smile.png)
ΓΕΙΑ ΣΑΣ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΜΠΑΙΝΩ ΣΤΟ SITE Κ ΑΚΟΥΩ ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΑ ΛΟΓΙΑ… ΘΕΛΩ ΝΑ ΚΑΝΩ ΤΗΝ ΣΥΝΤΑΓΗ ΜΕ ΤΟ ΧΟΙΡΙΝΟ ΣΤΗΝ ΠΕΘΕΡΑ ΜΟΥ ΑΛΛΑ ΕΠΙΔΗ ΔΟΥΛΕΥΩ Κ ΣΧΟΛΑΩ ΑΡΓΑ ΑΝ ΚΑΝΩ ΤΟ ΦΑΓΗΤΟ ΑΠΟ ΤΟ ΒΡΑΔΥ Κ ΔΕΣΩ ΤΗΝ ΣΑΛΤΣΑ ΤΟ ΠΡΩΙ ΤΟ ΚΡΕΑΣ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΠΟΛΥ ΣΚΛΗΡΟ? HELP ME
Καλωσόρισες και καλά μαγειρέματα! Φυσικά και μπορείς να το φτιάξεις από το βράδυ, δεν θα γίνει καθόλου σκληρό. Απλά δεν θα κάνεις το τελευταίο βήμα με τις φέτες πορτοκαλιού. Την επόμενη μέρα, αφού ζεστάνεις το χοιρινό και το αφαιρέσεις από το τηγάνι, θα περάσεις και τις φέτες πορτοκαλιού από τη σάλτσα, όπως λέει η συνταγή. Επίσης, πριν ζεστάνεις το χοιρινό, θα πρέπει να προσθέσεις και λίγο νεράκι στο τηγάνι. Αν χρειαστείς κάτι άλλο, θα χαρώ να βοηθήσω!
Καλή επιτυχία και ό,τι καλύτερο για τη νέα χρονιά!
Χαίρεται και συγχαρητήρια!!Να ρωτήσω λίγο όταν λέμε φλιτζάνι μαυροδάφνη εννοούμε του τσαγιού ή του ελληνικού καφέ?
Γειά σου, Σοφία! Φλιτζάνι του τσαγιού εννοώ. Θα χαρώ να μάθω τις εντυπώσεις σου, αν το φτιάξεις!![:-)](http://www.sundayspoon.gr/wp-includes/images/smilies/simple-smile.png)
Καλή επιτυχία!
Απάντηση σε Ειρήνη